Przegląd akcesoriów dla Famicom i NES

Arkanoid Controler (Vaus)


Jak sama nazwa wskazuje, kontroler ten był dedykowany do gier typu arkanoid. Wersje NES i Famicom różnią się kolorystycznie. Arkanoid Controler został wyprodukowany przez firmę Taito w 1987 r. i nie był to tylko chwyt marketingowy, mający na celu wyciągnięcie kasy od graczy. Vaus rzeczywiście miał przewagę nad tradycyjnym padem, a to dlatego, że pozwalał na regulowanie prędkości poruszania się platformy (przy użyciu zwykłego kontrolera prędkość jest stała, niezależnie od tego z jaką siłą wciskamy przyciski). Zmienną prędkość uzyskano dzięki zastosowaniu potencjometru.

Minusem tego urządzenia jest niewielka liczba obsługianych przez niego gier. Arkanoid Controler współpracuje tylko z Arkanoid, Arkanoid 2 i Chase HQ. Urządzenie to sprzedawano w USA po 60$ w zestawie z grą arkanoid.

ASCII Stick L5


Nietypowy, bo jednoręczny kontroler dla Famicoma. Co ciekawe istniej tylko w wersji dla lewej ręki. W zamyśle twórców miał być użyteczny w grach RPG. Wolną ręką można przeglądać mapy, robić notatki dotyczące gry, drapać się po głowie podczas myślenia nad rozwiązaniem trudnej zagadki, czy nawet podjadać orzeszki. Jedynym ograniczeniem jest wyobraźnia użytkownika. Moim zdaniem to jeden z dziwniejszych wynalazków skośnookich elektroników.

Alladin Deck Enhancer


Sprytne urządzenie kanadyjskiej firmy Camerica, mające na celu obniżenie kosztów produkcji gier na NES. Tak w tych pięknych czasach to koszty nośnika, a nie zysk producenta i armii pośredników stanowiły największą część ceny gry. Ktoś słusznie zauważył, że chip graficzny, kontroli pamięci i zabezpieczeń jest taki sam dla każdej gry. Komponenty te, wraz z baterią umożliwiającą zapis stanu gry i rozszerzeniem pamięci wpakowano w jedną obudowę, która przyjęła nazwę Alladin. Dzięki temu koszty produkcji kartridży (zwanych compact carts) drastycznie zmalały, gdyż musiały one zawierać jedynie pamięć ROM z grą. Cena compact cartów oscylowała w granicach 20$, czyli były o połowę mniejsza niż cena standardowych kartów (ok. 40$). Sam Alladin też nie był zbyt drogi, w zestawie z grą Dizzy the Adventurer kosztował 39,95$. Niestety kłopoty finansowe firmy Camerica spowodowały, że wydano jedynie sześć compact cartów.

Bandai Karaoke Studio


Zestaw do karaoke dla Famicom'a. Składał się z mikrofonu i adaptera z oprogramowaniem wkładanego do slotu na kartridże. Oryginalny zestaw zawierał 25 piosenek (japoński pop po konwersji na format 8 bitowy) i umożliwiał 4 tryby rozgrywki: Lekcje, dwa tryby zawodów i zabawę polegającą na odgadywaniu tytułów pisonek.
Później dwukrotnie wydano dwa kartridże rozszerzające z dodatkowymi zestawami 20 piosenek.

Epyx 500XJ (N)



Mało popularny Joystick brytyjskiej firmy Konix. Poza tym, że zamiast przycisków kierunkowych posiada drążek do sterowania niewiele można o nim napisać.

Famicoin


Hmm... licencjonowane "monety", które można było przykleić ma klawisze kierunkowe. Reklama szumnie głosiła "umieść je na swoim kontrolerze i zdobywaj więcej punktów", niemniej jednak jest to ciekawostka bez zastosowania praktycznego.

Famicom 3D System


Chyba najbardziej zaawansowany technologicznie dodatek do Famicom'a. Pozwalał na obserwację obrazu w trzech wymiarach. Co ciekawe, twórcy nie poszli po najmniejszej linii oporu i nie zastosowali najpopularniejszej, ale nieco prymitywnej, metody anaglifowej znanej z współczesnych kin 3D. Do zestawu dołączone są aktywne okulary ciekłokrystaliczne (LCD). Ich działanie, w dużym skrócie, opiera się na zschynchronizowanym wyświetlaniu dwóch obrazów, osobno dla lewego i prawego oka, dzięki czemu uzyskuje się efekt stereoskopowy. Obecnie to rozwiązanie jest stosowane m. in. w profesjonalnych stacjach do obróbki zdjęć lotniczych i satelitarnych , co świadczy o tym jak daleko posunęli Japończycy w konstruowaniu akcesoriów do grania. Niestety aktywne okulary okulary LCD mają też pewien minus - używane zbyt długo bez przerwy powodują ból głowy.
No cóż, mózg nie lubi być zbyt oszukiwany, w dodatku okulary z Famicom 3D System miały pewne niedociągnięcia techniczne (niedokładna synchronizacja obrazów, źle dobrana częstotliwość) uprzykrzające użytkowanie. Pomimo swej innowacyjności dodatek ten nie sprzedawał się najlepiej i nie zdecydowano się na sprzedaż poza Japonią. Gry współpracujące z tym systemem to m. in. Rad Racer, Highway Star, Famicom Grand Prix: 3D Hot Rally i Falsion.

Famicom Basic (Family Basic Keyboard)


Famicom to urządzenie służące tylko rozrywce? Nie do końca, dzięki dołączonej klawiaturze (i specjalnemu kartridżowi) konsola umożliwia... programowanie w języku Basic, a dokładniej w jego uproszczonej odmianie zwanej Famicom Basic. Możliwości oferowane przez ten dodatek ograniczały się do tworzenia gier wykorzystujących grafikę z innych produkcji Nintendo. Niby niewiele, ale pozwalało to w prosty sposób poznać podstawy programowania.
Famicom Basic nie pozwalał na zapis efektów naszej pracy, co poniekąd wymuszało zakup kolejnego dodatku - Famicom Data Recorder.

Famicom Controller


Standardowe pady dołączane do Famicoma, niektóre klony posiadają podobnie wyglądające kontrolery. Oryginalne pady nie posiadają przycisków "turbo", za to kontroler nr 2 posiada wbudowany mikrofon.

Famicom Conventer



Adepter dostępny w dwóch wersjach: umożliwiających odpalanie kartridży NES na Famicomie i kartridży Famicom na NES'ie.

Famicom Data Recorder



Dodatek do klawiatury Famicom Basic. Umożliwiał zapisywanie programów pisanych przez użytkownika. Może być także wykorzystywany to zapisywania tras tworzonych w grach Excitebike, Mach Rider i Wreckin Crew. Dane są nagrywane na standardowej kasecie magnetofonowej, urządzenie posiada też wejście na mikrofon, może więc także służyć do nagrywania dźwięku.

Famicom Disk System (FDS)



Opisywany wyżej Famicom Data Recorder był dość drogi w produkcji, dlatego w 1986 r., w dwa lata po premierze doczekał się swojego następcy. FDS różnił się od poprzednika tym, że zamiast na kasecie dane zapisywał na dyskietce. Oczywiście dyskietki nie służyły tylko zapisywaniu save'ów i własnej twórczości, wydano na nich także sporo gier, w tym kilka nie dostępnych na kartridżach. Niektóre gry miały też, niedostępną w standardowej wersji, możliwość zapisu i włączenia japońskiej wersji językowej. Niestety zarówno dyskietki jak i sam napęd były bardzo delikatne, często dochodziło do awarii i utraty danych, przez co FDS nie osiągnął sukcesu marketingowego na miarę oczekiwań. Przyczyniła się do tego też łatwość nagrywania i kopiowania gier, przez co nie było problemów z dostępem do pirackich wersji.

Famicom Light Gun (Video Shooting Series LG)



Pistolet świetlny o wyglądzie rewolweru prosto z Westernu. Działa na takiej samej zasadzie, jak opisywany dalej, legendarny już Zapper na NES. Oprócz ciekawego wyglądu pistolet ten ma jescze jedną właściwość budującą klimat dzikiego zachodu: po każdym strzale trzeba go "przeładować" odciągając kurek.

Famicom Modem



Modem do łączenia się z siecią "Family Computer Network System" wypuszczony na rynek japoński w 1988 r. Umożliwiał dostęp do serwera zawierającego newsy, prognozę pogody, żarty, kody do gier i trochę bliżej nieokreślonych zasobów do ściągnięcia. Mógł również służyć do robienia zakupów i czegoś w rodzaju usługi bankowości online, brak jest jednak więcej informacji na ten temat, pewnie dlatego, że system nie zyskał dużej popularności. Niestety Famicom Modem nie pozwalał na granie online, z tym trzeba było poczekać na rozwój internetu...


Źródła:
- gamersgraveyard.com
- famicomworld.com
- nestimes.com
- nesplayer.com
- itomahoroba.fc2web.com
- wiki

Gararz