Lode Runner

Gry na NES - Lode RunnerGry na NES - Lode Runner

Lode Runner to dość specyficzna gra. Na początku kusi Cię niebieskim menu oraz słodką muzyczką. Włączasz tryb „1 player”, po czym wybierasz level myśląc, że będziesz skakał jednorożcem po tęczach zbierając cukierki. Nic bardziej mylnego. Lode Runner to makabrycznie trudna i w pewnym sensie brutalna gra, na którą będziesz kląć z całych sił. Myślisz, że Castlevania czy Adventure Island to trudne gry? W takim razie jeszcze nie grałeś w Lode Runer!

Cała gra ma prostą specyfikę. Jest 50 leveli. Każdy poziom to mała platformówka z cegiełkami, drabinkami, linkami i innymi przeszkodami charakterystycznych dla tego typu gierek. W grze kierujemy małym niebieskowłosym chłopczykiem w szelkach. Cel przyświeca nam w każdym układzie taki sam: Zebrać „kupki” piasku i dojść do końcowej drabinki. (Która pojawi się wówczas, gdy wszystkie stożki zostaną zebrane) Mało skomplikowane? Tylko w teorii. W grze mamy do pokonania jedną... Wróć! Trzy arcytrudne przeszkody: Hmm... W zasadzie nie wiem, co to jest, ale zawsze nazywałem ich bombermanami gdyż wyglądają dokładnie tak jak bohater gry Bomberman. W każdym bądź razie: Trzy bombermany łażą za nami i jedno dotknięcie ich oznacza śmierć (Nasz słodki chłoptaś rozpada się w powietrzu). Wszystko byłoby OK gdyby nie to, że ominięcie tych bombermanów jest piekielnie trudne. Nie dość, że kręcą się we trzech, to jeszcze zazwyczaj z każdej strony (Zarówno z lewego i prawego boku jak i z góry oraz dołu) i naprawdę trudno jest odpędzić się od nich wszystkich. Twórcy troszeczkę ułatwili nam grę: Dzięki różdżce możemy kopać doły w cegiełkach, w które bombermany mogą wpadać. Jednak jest to mało pomocne, gdyż jeżeli wykopiemy dół i z lewej i z prawej strony, 2 bombermany wpadną do dołu zaś trzeci zajdzie nas z góry albo przejdzie po głowach dwóch poprzednich. Przy okazji trzeba wspomnieć, że wróg w tej grze jest niezwykle cwany i sprytny. Zawsze wie, z której strony nas zajść. Jeżeli utorujemy drogę dołem, to zajdzie z góry. Jak zostawimy dwóch w tyle, trzeci podejdzie od przodu i już nic nie będzie się dało zrobić. Należy wspomnieć, że w grze nie da się skakać.

Grafika jest przyzwoita. Nie ma jakichś zachwycających efektów specjalnych, wybuchów czy innych tego rodzaju perełek. Mimo wszystko nie można nazwać jej szpetną. Nie gryzie w oczy, i to jest ważne.

Całość okraszona jest przyjemną muzyczką. Taką delikatną, o której znaczeniu szybko zapominamy i przestajemy zwracać na nią uwagę. Dla wszystkich układów jest przygotowany jeden utwór.

Prócz trybu dla jednego i dwóch graczy mamy do dyspozycji edytor. Niestety, twórcy (w przeciwieństwie do normalnej gry, w której jeden poziom ma kilka ekranów długości) ograniczyli go do wielkości jednego ekranu.

Lode Runner, jak już wspominałem, to gra bardzo specyficzna. Jednych przykuje do monitora na długie godziny oferując trudną, ale bardzo przyjemną rozgrywkę, innych zaś zniechęci właśnie poziomem trudności. Trzeba przyznać, że niewiele ludzi porywa się na gry, których przejście pierwszego układu wymaga wielu prób. Osobiście uważam, że gra jest naprawdę zacna, bo wymaga od gracza dużego sprytu. Tutaj trzeba z góry przewidzieć ruchy przeciwnika, zmylać go, wpędzać w błąd. Rzekłbym nawet, że to gra taktyczna. Całość gry zasługuje by nazwać ją grą epicką; Jedną z niewielu, która zapisała się na łamach historii Pegasusa tak jak Robin Hood, Adventure Island, Dizzy czy Tanki. Szczerze polecam tą produkcję.

Gry na NES - Lode Runner

Autor: Pacek

pobierz Lode Runner z pegasusa, nes

Powróć do listy gier na "L"

Zabronione jest bezpośrednie linkowanie ROM-ów / obrazków znajdujących się w naszym serwisie. Uszanuj nas i nie kradnij!